Evcil hayvan sahipleri tarafından genellikle bir sevgi, şefkat ve temizlik göstergesi olarak kabul edilen "kedilerin birbirini yalaması" (allogrooming) davranışı hakkında ezber bozan bir bilimsel araştırma yayımlandı. Belçika'da gerçekleştirilen yeni bir çalışma, kedilerin birbirini yalamasının her zaman dostane bir yaklaşım olmadığını; aksine bazı durumlarda üstünlük kurma (baskınlık) ve olası bir fiziksel kavgayı önlemek için geliştirilmiş sinsi bir çatışma çözme yöntemi olabileceğini ortaya koydu.
Kendi kedisinden ilham alarak araştırma başlattı
The Brussels Times gazetesinin haberine göre, Gent Üniversitesinde görev yapan araştırmacı Morgane Van Belle liderliğindeki bilim ekibi, iki kedinin birbirini yalama süreçlerinin arkasındaki biyolojik ve psikolojik davranış biçimlerini mercek altına aldı.
Araştırmanın çıkış noktası ise Van Belle’in kendi evindeki kedileri gözlemlemesiyle başladı. Kendi kedilerinden Fabio ne zaman güneşli ve konforlu bir yere uzansa, diğer kedisi Giovanni'nin yanına gelerek onu ısrarla ve agresif bir şekilde yalamaya başladığını fark eden araştırmacı, Fabio'nun bu durumdan rahatsız olup alanı terk ettiğini ve Giovanni'nin hemen o sıcak bölgeye yerleştiğini gördü. Bu durumun bireysel bir alışkanlık mı yoksa kedi türüne özgü yaygın bir taktik mi olduğunu merak eden Van Belle ve ekibi, geniş kapsamlı bir inceleme başlattı.
53 evde 106 kedi 23 farklı göstergeyle incelendi
Araştırma ekibi, hipotezlerini test etmek amacıyla çoklu kedi barındıran 53 farklı evdeki toplam 106 kedinin günlük etkileşimlerini analiz etti. Kedi sahiplerinden, hayvanların ev ortamındaki doğal hallerini ve birbirleriyle olan temas anlarını kamerayla kaydetmeleri istendi.
Görüntüleri detaylıca inceleyen bilim insanları; kulak pozisyonları, vücut duruşları,anlık hareketler, fiziksel temas biçimleri gibi 23 farklı mikrodavranış göstergesini tek tek değerlendirdi.
"Dostça yalama" ile "baskıcı yalama" arasındaki farklar tespit edildi
Araştırmadan elde edilen veriler, kedilerin birbirini yalarken sergiledikleri beden dilinin, eylemin gerçek amacını açıkça ortaya koyduğunu gösterdi.
Gerçek dostluk ve bakım
Kedilerin birbirine son derece yakın ve gevşek bir vücut duruşuyla durduğu gözlemlendi. Bu durumlarda kediler genellikle birbirlerinin ulaşılması zor olan baş, boyun ve kulak arkası gibi bölgelerini temizliyor. Yalama seansının ardından veya esnasında birlikte uyuyor, birbirlerine sokuluyor ya da dostça oyunlar oynuyorlar.
Baskınlık temelli ince güç mücadelesi
Gergin etkileşimlerde ise bambaşka bir senaryo yaşanıyor. Bu anlarda yalayan kedi, diğer kedinin üzerine doğru eğilerek fiziksel bir üstünlük duruşu sergiliyor. Yalanan kedi ise bu durum karşısında kulaklarını arkaya doğru yatırıyor, stres göstergesi olarak kendi dudaklarını yalıyor, rahatsızlıkla başını sallıyor veya alanı terk edip uzaklaşmaya çalışıyor.
Araştırmacılar, bu ikinci senaryoda yalama davranışının hijyenik veya duygusal bir temizlikten ziyade; "baskı kurmaya yönelik, fiziksel kavgayı önleyen ince bir çatışma çözme yöntemi" olarak kullanıldığı sonucuna vardı.
"Saldırgan değil, son derece zekiler"
Araştırmanın lideri Morgane Van Belle, elde edilen bu çarpıcı bulguların kedilerin doğasının kötü veya saldırgan olduğu anlamına gelmediğini vurguladı. Kedilerin sosyal zekasına dikkat çeken Van Belle, "Kedilerin çatışmaları çözmek için çok ince yöntemleri var. Bu da onların kaba davranan hayvanlar değil, zeki ve davranışlarında esnek canlılar olduğunu gösteriyor" değerlendirmesinde bulundu.
