Mehmet Necati GÜNGÖR Siyasetin beşiğine doğmuş bir aileyiz. Babamız siyasetçiydi, bize de sirayet etti. Çocukluğumuzdan başlayarak hayatımızın tüm evrelerinde siyasetin beşiğinde sallanıp durduk. O beşikte huzur duyduğumuz dönemler de oldu, kahır içinde olduğumuz dönemler de... Milletle birlikte kahır içinde olunan bir dönem yaşıyoruz yeniden. Ekonomi dibe vurdu, adalet  aranır oldu, pazarda yangın var, tencerede et yerine dert kaynıyor. Eli böğründe vatandaş bir kasabın önünden geçerken, bir de pazarı dolaşırken tezgâhları seyirle yetiniyor. Canının çektiği hiç bir şeyi alamadan evine dönüyor. Memur perişan, işçi perişan, emekli perişan, esnaf perişan, çiftçi perişan. Her kesimin perişan olduğu bu ülkede mutlu bir azınlık yaşıyor. Bir elleri yağda, bir elleri balda olan küçük bir azınlık. İçtikleri çay, tuttukları bardaklar bile farklı. Milletin bir yerine koymakla ünlenen müteahhitler var. Bütün ihaleler onlara veriliyor, diğerlerine düşerse küçük taşeronluklar düşüyor, o kadar. Millete vergi üstüne vergi bindirilirken, bu terbiyesiz müteahhidin 900 milyona yakın vergi borcu siliniyor, iyi mi? Eğri oturup doğru konuşalım; Böyle bir ülkede huzur olur mu? Böyle bir ülkede kardeşlik tesis edilebilir mi? Böyle bir ülkede haktan, hukuktan söz edilebilir mi? Günlerden beri İnce›nin, Akşenir›in, Karamollaoğlu›nun miting ve toplantılarını izliyorum. Bu toplantılarda bir kararlılık seziliyor Eskiyi götürme, yeniyi getirme kararlılığı Millet, TAMAM diyor, SIKILDIK diyor Sosyal medya bu iki kelime ile yıkılıyor Meydanların dilinden iyi anlarım. Ekonomi iktidarı vuruyor. Bu iş bitmiş gibi görünüyor. Sayımda hile olmazsa, TAMAM'dır.