Çocukların gençlerin çoğu az parayla yaşamlarını sürdürüyor. Elindeki parayı “şuraya değil de, buraya harcayayım” diye hesap yapıyorlar.
Çocuklar ve gençler riskli işlere gidiyorlar. Bildiğimiz batakhaneye çekiliyorlar.
Spor dalları bu gençleri spora çekebilecek projelerden yoksunlar.
Kapıdan biri geçse de ona kahramanlıklar pelerinini giydirirsek beklentisindeler.
Rastlantı ile bir kurtarıcı bekleyişi içinde olmak, Olimpiyat oyunlarında 8 madalyaya gerilemeye neden oldu.
Yetenekli çocukları bulmak ve spora kazandırmak için çözüm anahtarına sahip olmayanlar bunu yapabilirler.
Bu davranış şekli Olimpiyatı bilmemektedir. Spor okur yazarlığına sahip olmamaktadır.
Sporda hoşgörü, maddi güç ve kuvvet dengesinin yansımasıdır. Ama bu güç ve kuvvet dengesi olimpik spora uğramamaktadır.
Bu arada olimpik spordan hoşgörülü olması istenmektedir.
Çocuk ve gençlerin atletizm ve olimpik spor dallarına gelmeleri bu şartlar altında daha da zora gelmektedir.
Çünkü gençler ve çocuklar telefon, internetin kontrolu altındadır. Sosyal yaşamdan uzak duruyorlar. Günde 100 kelimeyle yaşamlarını sınırlı şekilde sürdürüyorlar.
Bu manzara karşısında spora nasıl gelsinler?
Dijital suskunluk içindeler.
