Onu al, onu alma beni al. Transfer, transfer. Nereye kadar Quo Vadis Fenerbahçe? Fenerbahçe takımı, futbol, basketbol ve voleybolda, maalesef, bit pazarının en büyük müşterisi, bit pazarından alıyor, işe yaramazsa göndermeye uğraşıyor.

Neden, insanları bu kadar çabuk harcamaya düşkün olduk bilemiyorum. Aslında insanları değil takımı harcıyoruz farkında değiliz. Takımda kimse kendini rahat hissetmiyor. Talisca, damarlarına kadar Fenerbahçeli Aslı Kalaç neden gitti. Yöneticiler sanki Teknik Direktör; çalıştırıcıya, taraftara, gazeteciye, futbolcuya her şeye maydanoz. Basın ve sosyal medyadaki dedikodular sporcuları ve taraftarları topal ördek durumuna düşürdü. Fenerbahçe’yi kim çalıştıracak diye yasa dışı bahisler düzenleniyorsa oturup düşünmenin vakti gelmiştir. Bunun sorumlusu “YÖNETİCİLER” olabilir mi? Piyon değiştirir gibi insanları değiştirerek bir yere varılamayacağını ne zaman anlayacak Fenerbahçe. Tüm bunlar Fenerbahçe’nin takım olma ülküsünü ortadan kaldırıyor. Takım olamayınca, çalıştırıcı, futbolcu, taraftar ve yönetici 2-0 dahi öndeyken, hayırlısı ile böyle bitse, yemeden bitirsek diye dua ediyor. Bugün Fenerbahçe, Çatladıspor’la oynasa oyuncu, çalıştırıcı, yönetici, taraftar sahaya çıkarken bir korku içinde “aman kaybetmeyelim”.

İnsanlarla bu kadar oynamanın, takımın geri kalanının kimyasını hiç mi bozmayacağını zannediyorsunuz. Sonuç, takım yok, birlik beraberlik, sevgi-saygı yok, anlayış yok, bencillik var, umursamazlık var. Devamlı markede kalan oyuncular var, boş alana kaçan, adam eksilten YOK. Kaleci Ederson’un riskli kısa pas kullanması sonucunda kalemizde goller gördük. Ceza sahası dibinde 2-3 rakip oyuncu varken, sırtı dönük arkasındaki rakibi fark etmeyen Guendouzi’ye verirsen Slavia Prag da golü atar. Halbuki Guendouzi’ye vereceğine ileriye uzun vuruş yapsa en az 4 rakip oyuncuyu oyun dışı bırakacak. Geçen seneki Rize maçını hatırlamak dahi istemiyorum. Futbol Teknik Direktörü, hemen bit pazarında elde kalmış mallara bakıyoruz. Yok mu arkadaşım sıfır kilometre yeni model bir şey onu alalım. Tecrübe diyorlar, nedir tecrübe?

1986'da Manchester United’ın başına geçen, 26 yıl boyunca Kırmızı Şeytanları dünyanın en iyi ve ekonomik olarak en güçlü kulüp takımlarından biri haline getiren Alex Ferguson’un yok mu bir yerli sürümü. Ferguson Roy Keane, David Beckham, Ryan Giggs, Paul Scholes, Cristiano Ronaldo, Wayne Rooney gibi yıldızları genç yaşta takıma kazandırdı. İlk şampiyonluğunu 7 yıl sonra, ilk kez 1992-93 yılında aldı. Galatasaray’ın Alman Hocası Jupp Derwall’e bakın, başarı hemen ilk sene gelmiyor. Bir senelik başarı zaten başarı değil, sürdürülebilir başarı için stratejiye ve teoriye ihtiyaç var. Bir işin teorisi yoksa, pratik zekayla cariyi idare edemezsiniz.

Basketbolda Nando De Colo 38 yaşında transfer ediyorsun adam FB’de basketi bırakıyor. Bu sene kalkıyorsun 39 yaşında voleybolcu Anderson’u, 36 yaşında basketçi Clyburn’ü alıyorsun. Hakikaten nedir FB’nin stratejisi, Yönetim bunu binlerce sevenine-taraftarına açıklamak zorundadır. Herkes alt yapı, gençler, gelecek diyor, ama huzur evinden sporcu transfer ediyor. Bu işte bir yalan var!