Hafızamızdan çağırdığımızda, ya da ansızın gelerek kendini dayattığında; kenarları silik, renkleri solgun, sesleri kısık ya da karmaşık da olsa gelen, çocukluğumuza dair ilk bir ya da birkaç anı, insanın kendi kişisel tarihinin mihenk taşı oluyor. Bunu bazen bir koku, bir görüntü, bir cümle ya da sahneyle yapıyor. En azından benim için hep öyle oldu.

Hatıralar ve etkilerini, bir şehrin sokaklarına benzetirsek, benim okuma serüvenimin sokak başını elinde bir koli kitapla babam tutuyor. Kitaplara dair yolumun köşe başında babam duruyor. Elinde bir koliyle ilk adımı atıyor ve hayatımın kalan kısmına o adımla yön veriyor. Ben çağırmasam da, çağırmaya artık gerek duymasam da gelen o görüntü; zevklerimi şekillendiren, heveslerimi, hayallerimi besleyen birincil anım oldu.

Henüz ilkokulun son yılında, babamın bir koli içinde, kucağında Tekin Yayinevi'nden çıkan Uğur Mumcu kitap setiyle akşam eve geldiğini hatırlıyorum. Benim o kitapları hakkınca anlama birikimim olmadığından, abim ve ablam içindi o kitaplar. Etkilerini dikkate alırsak, o akşamın, hayatımın yönünü ablam ve abime kıyasla daha çok belirlediğini görebiliyorum. Kütüphanemin o ilk kitapları, hala durur.

Whatsapp Image 2026 11 19 At 19.43.42

Her geçen yıl kütüphanem büyürken yazarların kitapları kadar yaşantılarına da merakım arttı. Sonra okumak, nitelikli izlemeyi de tetikledi. Dünyanın kült filmler listesine girmiş, pek çok yönetmenin pek çok filmini izledim. Hatta öyle dönemler geçirdim ki; sayısız kez evden hatta odamdan çıkmayıp, İtalyan yönetmen Federico Fellini'den, Yunan yönetmen Theo Angelopoulos'a, Fransız yönetmen François Truffaut'tan, Macar Yönetmen Béla Tarr'a kadar pek çok iyi yönetmenin pek çok iyi filmini, su içer gibi içtim, izledim. 24 saati, arka arkaya 4 film izleyip, kalan saatleri o filmler için düşünerek ve izlerini kağıda geçirerek bitirdim.

Artık cuma günleri yazacağım bu köşede, zamanlı zamansız o filmlerden isimler, sahneler, anılar, anımsamalar, okuduğum kitaplardan, etkilendigim satırlara, bazen güncel filmlerden, tiyatrolar, operalar ve resimlere kadar hayatımızı dolduran sayısız eser ve hikayenin satırları olacak.

Ruhuma daha çok melankoliyi zerk eden, bu tükenmez tutkularla, hatırladıkça, güldüren ve hüzünlendiren hikayeler, satırlarımın içinde kol kola olacak.

Merhaba...