3 gün geçmez birbirimizi arardık.

O benin meslek büyüğüm, muhterem eşi Özay yengemde, eşimin bankadan kankasıydı.
Yani bizde olan yakınlığı, eşler arasındaki bağı da yıllardır sürdürdük.
Sonunda...
Öcal abim vefat haberini yengemden alınca, kollarım ve ayaklarım kalkmaz olmuştu.
Toparladım ve kadim dostum, meslektaşım Doğan Bulgun ile İzmir’e uçup, Öcal abimizi uğurladık.
Konuştuğumuzda “Eşinle birlikte Urla’da bekliyoruz” lafını her seferinde söylerdi.
Ama...
Bir türlü Urla’daki evini ziyaret edemedim.
Sonunda...
Alsancak camiinde birleştik ve Öcal abimi Urla’ya yolcu ettik.
Öcal Uluç abimi sonsuzluğa uğurlarken, bize bıraktığı mertliği ve meslek ilkeleri ile yaşamaya devam edeceğiz.
Öcal abimin ölümü üzerine yeteri derecede yıprandım, noktayı koymak isterim.
Sonsuz yolculukta Hıncal abim ile buluşan Öcal abime de nurlar içinde uyumalarını yüce Allah’tan dilerim.