Sinema Sanatçısı Salih Güney Türk sinema tarihinin unutulmaz oyuncularından. Öyküsü olan bir sanatçı. Geçen ayki söyleşimizde bu öyküyü kahramanlarıyla, tanıklıklarıyla, yer ve zamanıyla anlatmıştı.
Birçok filmde başrol oyuncusu olarak oynayan sanatçıya, “Siz öğrenciliğinizde günlük tuttunuz mu?” diye sormuştum. O, “Tutmadım.” demişti. “Ankara Yazıları” adlı köşem için Ankara'yla ilgili sorular sormuştum. “Notlarıma bakayım da.” demişti...
Güney, Ankara’da Cebeci semtinde bulunan Musiki Muallim Mektebi'nde 1961-1965 yılları arasında okumuş. Cumhuriyetin güzel sanatlar eğitimi veren tek konservatuvarıydı. Sanatçı Salih Güney'in okuduğu dönemde okulun adı Ankara Devlet Konservatuvarı olmuştu. İşte bu okuldan mezun olmuş.

Mustafa Kemal Atatürk'ün kurduğu okul olarak tarihî kimliğini hep korumuştur. Sanatçı Salih Güney, tarihî okulun Tiyatro Bölümünde eğitim görmüş. Sanatçı Güney, konuşmalarında hep bir yanının “Ankaralı” olduğunu anlatıyor. Başkentin gönlünde farklı bir yeri olduğunu söylüyor.
Sinemamızın usta sanatçısı Salih Güney'e, Ankara Devlet Konservatuvarında okurken geçirdiği “Başkent günlerini” sordum. İçtenlikle anımsadıklarını anlattı:
“Gençlik işte, konservatuvar eğitimim sırasında unutamayacağım güzel günlerim Ankara'da 1961-1965 yılları arasında geçti.

Okulumuz tarihî bir okuldu. Büyük Atatürk kurmuş. Ankara'nın Cebeci semtindeydi. Yatılı bir okul olduğu için yatılı okul kuralları geçerliydi.
Cumartesi ve pazar günleri sabah saatlerinde izinli olarak dışarı çıkardık. Akşam saat 18.00'de dönmek zorundaydık.
Okul müdürü ya da müdür yardımcılarının gözetiminde olurdu bu izinler. O günlerde nöbetçi olan hocalarımız Cüneyt Gökçer, Mahir Canova, Salih Caner, Nüzhet Şenbay ve Nurettin Sevin olurdu.
Bazı ihtiyaçlarımızı Cebeci’de, okulun karşısındaki büfe ve dükkânlardan karşılardık. Hemen kısa bir izin alır, geri dönerdik. Okulda izne çıkacağımız gün nöbetçi idareciler olurdu. O izinlerde kahvaltıyı dışarıda yaptığımız günler de olurdu. Özlemini çektiğimiz yiyecekleri de yer, alırdık.
Cebeci’de okulumuz tarihî olduğu gibi tren istasyonu da tarihîydi. Okulun karşısında Cebeci Tren İstasyonu vardı. O dönem bale bölümünde okuyan bir kız arkadaşım vardı. Önce trene onunla biner, etrafı, doğayı gözleyerek Atatürk Orman Çiftliği'ne giderdik. O güzelim yemyeşil yerde, doğada uzun uzun yürürdük.
Kızılay'da sinemalar ilk uğrak yerimizdi. O zamanki adları piknikti. Oralar ve restoranlar favorimizdi.
Benim okuduğum 1961-1965 yılları arasında Ankara sanatın merkeziydi. Sanat konuşulur, beğenilir ve izlenirdi. Dave Brubeck dönemin caz üstatlarındandı. Onun ve birçok sanatçının konseri Başkentte olurdu. Türkiye’de caz müziğinin dinlenmesi ve icrası gibi özellikler ilk olarak Ankara’da başlamıştır.
Ayrıca bale, tiyatro, senfoni salonlarda olduğu gibi gala geceleri de olurdu. Ankara Radyosu kaliteli yayınlar yapar, bilgi hazinemize yeni şeyler katardı. Hepimiz için okuldu.
Burada rahmetle anıyorum. Yatılı öğrenciydim. Sıhhiye'de oturan teyzem aynı zamanda velimdi. Bazı hafta sonları müdüriyete bildirerek teyzemde, evde kalabiliyordum.
Tabii gencim, bazen gece hayatı da ilgimizi çekerdi. Dönemin ünlü sanatçıları Alpay, Erol Büyükburç, Tanju Okan... O günlerde Kızılay'da bir barda ismi Ayferi olan ünlü bir sanatçı vardı. Dinlemeye giderdik. LA BOHEM bir gece kulübüydü, Sıhhiye'deydi. Sürekli gittiğimiz, eğlendiğimiz barlardandı.
Yine Ankara'ya muhteşem gösteriler gelirdi.
Ankara'nın “Gar Gazinosu” çok ünlüydü. Bir kültür vardı o zamanlar. Papyonlu garsonlar müşterilere servis yapardı. Ankara'da şov bitmezdi. Devamlı yeni kabare şovları gelirdi.
Kızılay'da Balın Otel'in roof'una da giderdim. O dönemler Ankara başkentti; çok temiz, saygın, seçkin, “kravatlı” insanların yaşadığı, buram buram kültür kokan bir şehirdi.
Anadolu’dan köyden kente göç olgusu henüz ortaya çıkmamıştı.
Cebeci'de okula çok yakın küçük bir meyhane vardı. Adı “Mantar”dı.
Cebeci Konservatuvarının Tiyatro Bölümü öğrencilerinden oraya uğramayan yoktur. Kırmızı şarabı ile ünlü bir yerdi.
Ankara'nın kışı çok sert geçerdi. Hava kirliliği yoktu. Yani tertemiz oksijen solurduk. Bizim konservatuvarın salonlarında bale resitalleri, tiyatro oyunları sergilenirdi. Mezuniyet törenleri okul sezonu bitmeden yapılırdı.
Ankara'da konservatuvarda okuduğum yıllarda, Ankara'yı gezdiğim, dolaştığım, zaman geçirdiğim arkadaşlarım; Işık Yenersu, Can Gürzap, Olcay Poyraz, Hülya Koçyiğit, Deniz Gökçer, Alp Öyken, Cengiz Yılmaz, Alev Sezer, Meral Tokgöz, Meriç Sümer...
Yaşayanlarla görüşüyorum. Ölen arkadaşlarıma rahmet diliyorum.”

Ve sanatçı Salih Güney'le konservatuvar yıllarını hatırladık, kısa bir Ankara gezisi yaptık.
Ankara Ankara Güzel Ankara,
Seni Görmek İster Her Bahtı Kara.