Şimdi bu başlıkta “neyin nesi” diye bana sorarsanız, cevabını da yazımın sonunda vereceğim.
116 yıllık Ankaragücü, sezon başında verdiği “Şampiyonluk” sözünden, 12’nci hafta sonunda çark ederken, şimdilerde kümede kalmanın hesabı içindeler...
Eryaman Stadındaki Kırklarelispor maçında Ankaragücü oyun boyunca üstün oynamasına karşılık “bal vermeyen arı” görüntüsündeydi.
Allah’tan maçın sonlarında atılan golle hafta 1 puanla kapatılırken, gelecek için ümit sinyallerini göremedik.
İlk planda kaptandan başlayayım...
Osman Çelik’in geriden başlayan atakları değerlendirecek bir futbolcuyu arayıp durduk.
Burada Kaptan Osman’ın her 2’li mücadeleden sonra “Öldüm,bittim” havasında yerlerde tebelenmesini, tecrübesi ile bağdaştıramadım.
Sadece Osman değil.
Her fırsatta geleceğin kalecisi olarak gösterdiğim Görkem Cihan’nın yediği O golü kendisine yakıştıramadım.
Yeni teknik adam İlker Acıbay hakkında kesin bilgi edinemedim.
Ona övgü ve yergiyi başka haftalara bırakırken, Pazar günkü deplasmandaki İskenderunspor maçından sonra 6 haftalık galibiyet hasretinin de yerine gelmesi bekleniyor.
Zira...
Artık su gelene kadar kurbağanın gözü patlayacak...
Birde Ankaragücü taraftarlarının tribünden kaçışı artık su yüzüne çıktı.
İlgililerin verdiği resmi rakama göre, Eryaman’daki son maçı ancak 923 kişi bilete ücret ödemiş.
“Vefakar olduğuna inandığım Ankaragücü taraftarları, takımın mevcut durumunu evinde sıcak bir ortama tercih etmelerini onlara yakıştıramadım” derken noktayı da koyuyorum.