Ne zaman Yılmaz Erdoğan bir tiyatro oyunuyla turneye çıkıp Ankara'ya gelse şair- yazar dostum Ali Ekber Ataç'ın belgeliğinden çıkarıp bana verdiği Günyol'un el yazısı notları aklıma gelir. Yazar Vedat Günyol'un ''Yılmaz Erdoğan Dostum'' başlığıyla kaleme aldığı yazılarında tarihe not düşmüş.
Ben Erdoğan'ın Aydınlıkevler'' adlı oyununu izledikten sonra yazar Günyol'un kaleme aldığı günlük- anı türü notlarını yazmaya karar verdim.Veda t Günyol el yazısıyla yazmıştı ve üzerinde karalamalar düzeltmeler yapmıştı.Yazar'ın bugüne aktardığı bu bilgileri gün yüzüne çıkarmanın vakti. Notlarda şunlar yazıyordu:Yılmaz Erdoğan ile çok eskiden tanışıp dost olduklarını belirten Yazar Vedat Günyol, 'Tiyatrocu Erdoğan'ı kendisinin yanına genç yazar dostu Muhsin Kızılkaya'nın getirdiğini belirtirken şunları aktarıyor:’’Muhsin bir gün bir delikanlı arkadaşıyla yanıma geldi.Bu delikanlı seyir dünyasının önde gelen ustalarından Yılmaz Erdoğanmış.Bir süre buluştuk ve ahbaplık kurduklarını’’belirten Yazar Vedat Günyol, ‘’böylece içindeki sanat cevherini keşfetme olanağı buldum’’ diye ekliyor.
Yazar Vedat Günyol, kaleme aldığı notlarda Yılmaz Erdoğan'ı profesyonel tiyatro ile buluşturan insan olarak ortaya çıkıyor.Notlarda şöyle yazıyor: Bu cevhere güvenip onu çok sevdiğim arkadaşım Ferhan Şensoy'a götürüp ''Eti senin kemiği benim'' diyerek bu yetenekli çocuğu yanına almasını istedim. Büyük bir usta olmasını istedim rica ettim. Yılmaz 2 yıl boyunca Ferhan Şensoy'un kadrosunda çalışıp yetişti
Öyle yetiştiki 2 yıl sonra çömezliği bırakıp birden profesyonelliğe adım attı. Hem de dolu dizgin. Önce onu televizyondaseyreder oldum.Dekor,oyunculuk,senaryoculuk uğraşlarında inanılmaz başarılarına tanık oldum.Günyol,Yılmaz Erdoğan’ın ‘’Vizontele’’ adlı filminde, yalın yapmacıksız senaryoculuğuna oyuncu arkadaşlarını çalıştırma becerisine hayranlığınıda ayrıca belirtiyor. Edebiyatçı Günyol, yaşamında unutamadığı bir günü notlarında şöyle anlatıyor: Yılmaz Erdoğan'ın çağrılısı olarak seyrettiğim ''Cebimdeki Kelimeler''adlı tek kişilik oyundaki sosyal siyasal ,yergiler ile dolup taşan uzun soluklu gösteri karşısında dilimden şu sözcükler birden dökülüverdi:’’Ne iyi odu da senin ile tanıştım ve bugünlere ulaştım deme mutluluğuna ermiş olmanın sevinciyle şişip durdum.Yaşa be Yılmaz diyorum, başkada bir şey demiyorum’’
Yazar Vedat Günyol bir tarihe tanıklık yapmıştı. saygı ve sevgi ile anıyorum. Işıklarda uyusun.
