Türkiye'de sabah haberlerini artık sadece kahveyle değil, "Bugün kime nereye operasyon var?" sorusuyla açıyoruz. 17 Kasım 2026 sabahında da öyle oldu. Saat 05.00 sularında İstanbul Maslak'taki Sözcü TV binasının sokağı polis tarafından kapatıldı, binada arama yapıldı. İstanbul 4. Sulh Ceza Hâkimliği kararıyla Mega Ajans ve Reklamcılık Ticaret A.Ş. bünyesindeki Sözcü TV ve Sözcü.com.tr'ye TMSF kayyum olarak atandı.

Kayyum atanması gerekçesi ne diye soracak olursak Gerekçe: 2016'dan Kalma Bir Dosya. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı açıklamasında, soruşturmanın 2016 yılında başlayan, Burak Akbay hakkında yürütülen dosya üzerinden ilerlediğini, MASAK raporlarında yurt dışı hesaplardan yapılan para hareketlerine ilişkin "kuvvetli şüphe" bulunduğunu söylüyor. Sözcü'nün avukatı ise tam tersini dile getiriyor: ‘Bu dosya Yargıtay tarafından daha önce bozulmuş, suç unsuru bulunmadığı onanmış, aynı dosyada yargılanan gazetecilerin tamamı 5 Mart 2025'te beraat etmiş olan bir dosya.’

Şimdi şu soruyu sorma hakkına elbette sahibiz. Yargıtay'ın "suç yok" dediği bir dosya, nasıl oluyor da 9 yıl sonra sabah 05.00'te Sözcü TV’nin ana binası kapısına polis getiren ve çevreyi abluka altına alan bir dosyaya dönüşüyor? Hukukta "yeni delil" diye bir şey var, elbette. Ama yeni delil varsa, neden bunu kamuoyuna yeni deliliyle, belgesiyle, ikna edici bir dille anlatmıyoruz da, hep aynı ve artık klişeleşmiş "kuvvetli şüphe" cümlesine sığınıyoruz?

Kuvvetli şüphe, bir insanı gözaltına almak için yeterli olabilir. Ama bir televizyon kanalının yönetimine el koymak için de yeterli mi? İşte tutarsız davranışın tam başladığı yer burası. Kayyum, sıradan bir tedbir değil. Bir şirketin patronunu, yönetimini, yayın politikasını bir sabah ansızın değiştiriyorsun. Bu kadar ağır bir tedbirin, bir o kadar da ağır bir gerekçesi olması gerekmez mi?

Neden Hep Muhalif Kanallar?

İnsan sormadan edemiyor. Son dönemde kayyum haberleri hep aynı adreslere gidiyor: Önce TELE1, sonra Halk TV, şimdi de Sözcü TV.

Rastlantı mı? Olabilir. Hukuk rastlantıları sever. Ancak vatandaşın kafasında artık rastlantı kavramı kalmadı. Çünkü vatandaş, iktidara yakın kanallarda da mali sorunlar, tuhaf para transferleri, yurt dışı hesaplar görüyor, fakat oralara kayyum gittiğini görmüyor. Göremeyince de haklı olarak "Acaba sorun sadece para mı, yoksa ekranın rengi mi?" diye soruyor. Ayrıca MHP Genel Başkan Yardımcılarından biri, 29 Eylül'de sosyal medyada Halk TV ve Sözcü TV sahipleri hakkında adli mercilerin adım atması gerektiğini yazmış, bunun sonucunda da 2 aydan daha kısa süre sonra manidar olarak iki kanala da kayyum atanmıştır.

Bakın, bu bir suçlama değil, bir takvim. Takvim bazen laftan daha çok şey anlatır. Herhangi siyasetçinin tweet atması, savcının harekete geçmesi için talimat demek değildir, olmamalı da. Ama takvim böyle üst üste binince, "yargı bağımsız" demek yetmiyor, yargının bağımsız görünmesi de gerekiyor. Ne yazık ki görünmüyor. İşte en büyük sorun bu.

Gazeteler Dışarıda, TV İçeride: Bu Nasıl Hesap?

Kayyum kararının en ilginç yanı da kapsamı. Sözcü TV kayyumda, ama aynı medya kapsamında Sözcü, Korkusuz ve Tavır gazeteleri dışarıda!

Aynı grup, aynı sahip, aynı iddia... Biri kayyumluk, diğerleri değil. Vatandaş soruyor: ‘FETÖ iddiası eğer tüm grubu kapsıyorsa, neden gazeteler dışarıda? Eğer kapsamıyorsa, neden TV içeride?’

Bu ayrım, kararın hukuki değil, "etki" odaklı olduğu izlenimini güçlendiriyor. Televizyon, anlık etkisi en yüksek ortam. Gazete sabah okunur, unutulur. TV akşam konuşulur, gündem olur. O yüzden mi önce TV?

Eğer amaç gerçekten mali suçları engellemekse, şirketin tamamına bakarsın. Eğer amaç, akşam haber ve siyasi yorumların eleştiri tonunu olabildiğince yumuşatmaksa, bu başka bir şey, sadece TV'ye bakarsın. Hangisi olduğunu zaman gösterecek. Ama ilk izlenim, ne yazık ki ikincisine daha yakın.

Kayyum Gelince Ne Oluyor?

Hepimiz biliyoruz, kayyum atanan medya kuruluşlarında genelde ne olduğunu. Önce "yayın devam edecek, endişelenmeyin" denir. Sonra haber dilinin eleştiri ve tonu değişir. Sonra "yorumcular" birer birer kaybolur. Sonra da sen sağ ben selamet. Devlet Bahçeli'nin, kayyum sorusu sorulunca doğrudan Sözcü'nün yöneticilerini ve ekran yorumcularını hedef alması da bu endişeyi boşuna çıkarmıyor.

Sorun bir kişinin tutuklanması değil. Sorun, bir kanalın karakterinin değiştirilmesi. Sözcü'yü seversin, sevmezsin. Haber dilini sert bulursun, manşetlerini abartılı bulursun. Bunların hepsi eleştirilebilir. Ama bir kanalın manşetini beğenmiyorsun diye, manşeti atanları değiştirme hakkını kendinde göremezsin. Beğenmiyorsan izlemezsin veya okumazsın, TV de kumandayı değiştirirsin.

Basın özgürlüğü, sevdiğin veya benimsediğin basının özgürlüğü değildir. Sevmediğin, sana sert gelen, canını sıkan ve seni gerektiğinde sert olarak eleştiren basının özgürlüğüdür. Yoksa öbürüne özgürlük değil, kayırma (iltimas) denir.

Hukuk mu, Mesaj mı?

Kimse kimseyi peşinen aklamıyor. Eğer Sözcü’nün patronu Burak Akbay hakkında gerçekten yasa dışı para trafiği varsa, sonuna kadar soruşturulsun, yargılansın, varsa cezası verilsin. Buna kimsenin itirazı olamaz.

Ama yöntem bu olmamalı. Önce kayyum, sonra delil toplama sırası, hukuk devletinde tersine işlemesi gereken bir sıra. Önce delil ve arama, sonrasında karar ve kayyum olur. Önce gözaltına al, sonra ne buluruz bakalım dersen, yarın herkesin kapısına 05.00'te polis gelebilir.

SONUÇ:

Bu ülke, kayyumların ne kadar "geçici" olduğunu defalarca gördü. Geçici denilen şeylerin nasıl kalıcı yönetimlere, nasıl el değiştirmelere dönüştüğünü de gördü. O yüzden vatandaşın kaygısı, bir kanalın değil, bir alışkanlığın kaygısı. Sözcü TV'ye kayyum atanması, sadece Sözcü'nün meselesi değil. Bugün Sözcü'ye susan, yarın kendi ekranı kararınca konuşacak ve kendisini anlatacak ekran bulamayabilir.

Uzaktan kumanda hâlâ halkın elinde. Ama kumandada izlenecek kanal kalmazsa, kumandanın da bir anlamı kalmaz.

Eleştirilmekten korkmayın çünkü bugüne dek dünyada hiçbir eleştirmenin heykeli dikilmemiştir. (Jean Sibelius)