Sporda telefon ve internet bilgisi dolu. Ama bu yetmiyor. Çünkü bakış açısı yok. Bu bakış açısını geliştirmek Atletizm ve Olimpik spor dallarına kalıyor. Eğer farklı davranırlarsa, etraflarında farklı aura oluşur.
Çaresizlik sporda durum kabulüne gidiyor. Fakat Profesyonel sporun her dediğini yapmazsa Atletizm ve Ollimpik dallar Lider olabileceklerini görmüyor.
“Yapmazsak ne olur” diyenlere. Profesyonel sporun her dediğine razı olmak düşüyor.
Sporda beşinci kol faaliyeti her branşı köklerinden koparmak içindir.
Eskiden kölelerde zincir vardı. Bugün ise çip var.
Çocuk ve ailelere özgürlüğü olimpik dallar getirebilir. Onları spor sahalarına çekebilecek projeler lazım.
Şu anda spor algısı çocuk ve gençleri evlerine tutmaktan öteye geçmiyor. Ekran zorbalığı bize çocukların spordan uzak durmaları sonucu enerji deposu olduklarını, ama bu enerjiyi nerede boşaltabileceklerini bilmediklerini gösteriyor.
Engelli sporculara bakıyoruz. Hepsi “Spor yaparak kendimi buldum” diyor. Profesyonel sporun tuzaklarına düşmemek için çocuk ve gençleri işe yarar projelerle Atletizm ve Olimpik dalların spora çekmesi onlara kendilerini bulduracaktır.
Tek eksik işe yarar projedir.
